فراخوان عمومي براي شناسايي سيارات جديد!

دانشگاه آكسفورد در دعوتي عمومي از تمامي افراد علاقه‌مند خواسته تا با مراجعه به تصاوير به دست آمده توسط تلسكوپ كپلر ناسا به شناسايي سيارات جديد و نزديك كه از امكان حيات برخوردارند، بپردازند.

به گزارش(ايسنا)، طبق اين درخواست، علاقه‌مندان مي‌توانند با مراجعه به سايت پلنت ‌هانترز

(Planethunters) به مشاهده و تحليل تصاويري از 150 هزار ستاره بپردازند.

همچنين به اين افراد در مورد نشانه‌هاي وجود يك سياره و چگونگي اطلاع‌رساني به متخصصان در مورد آنها آموزش داده خواهد شد.

«كريس لينتوت» از دانشگاه آكسفورد بر اين باور است كه افراد مي‌توانند سياراتي را كه توسط رايانه شناخته نشده را بازيابي كنند.

تلسكوپ كپلر كه در سال 2009 به فضا پرتاب شده، در حال بررسي بخشي از آسمان است كه به نظر از ستاره‌هاي زياد مشابه خورشيد برخوردار است.

هيجان‌انگيزترين لحظه ثبت شده اين تلسكوپ تاكنون، كشف سياره كپلر-22b است كه از لحاظ اندازه و دما مشابه زمين بوده و در فاصله 600 سال نوري قرار دارد.

در صورت شناسايي يك سياره خاص، نام فرد كاشف در تمام مقاله‌هاي علمي مرتبط با آن ثبت خواهد شد. اگرچه متاسفانه نام آنها بر روي سياره ثبت نشده، بلكه از نام ستاره ميزبان خود تبعيت خواهد كرد.

از زمان آغاز به كار اين سايت با همكاري دانشمندان دانشگاه ييل و آكسفورد در سال گذشته، سيارات زيادي توسط افراد عادي مورد شناسايي قرار گرفته‌اند.

ماه را پیدا کن!

تصویر نجومی روز

Astronomy Picture of the Day

ماه را پيدا كن
2 ژانویه 2012

 ماه كامل كجاست؟ ماه زمين جايي در اين تصوير پنهان شده است. ماه كامل در فاز كاملش ديده مي‌شود. حتی چشمان تيزبین عکاس هم نتوانسته آن را پیدا کند درحاليكه می‌دانست کجا دنبالش بگردد؛ فقط نوردهی طولانی دوربینش توانسته است به سختی آن را شكار كند. اگرچه اكنون ممکن است به علت پيدا كردن آن در تصوير به خودتان تبريك بگوييد، ولی چرا ديدن آن تا اينقدر سخت است؟

  علت نخست آن این است که این تصویر هنگام گرفت کامل ماه در ماه گذشته گرفته شد، زماني که سایه‌ي زمین ماه را تیره‌تر از ماه کامل در حالت طبيعي آن کرده بود. علت ديگر اين است كه، اين تصویر در کلرادو در آمريكا و فقط 12دقیقه قبل از طلوع خورشید گرفته شده است.

ماه دقيقاً در سمت مقابل آسمان نسبت به خورشید قرار گرفته، يعني خورشید درست زیر افق قرار دارد، با این حال آسمان را روشن کرده است. علت آخر این است ماه فقط حدود دو درجه بالای افق قرار دارد و  حجم زیاد هوا بین دوربین و افق، نور زیادی را در پس‌زمينه‌ي ماه پخش کرده است.

دوازده دقیقه پس از گرفتن این تصویر خورشید از افق بيرون آمد و ماه غروب کرد.



 به نقل از:ماهنامه نجوم

امتياز و حق تصوير: Jimmy Westlake (Colorado Mountain College)

کوچک‌ترین سیاه چاله فضایی رصد شد

- همشهری آنلاین:

تیمی بین المللی از ستاره شناسان با استفاده از یک کاوشگر پرتوهای ایکس ناسا کوچکترین سیاه چاله ای را که تاکنون شناخته شده است، شناسایی کردند

این محققان برپایه اطلاعات جمع شده توسط "اکتشاف گر زمان سنجی پرتو ایکس رسی" (RXTE) ناسا نوع ویژه‌ای از پرتوهای ایکس با عنوان "ضربان قلب" را مورد بررسی قرار دادند. علت انتخاب این نام برای این نوع از پرتوها این است که شباهت بسیاری به امواج الکتروکاردیوگرام دارند.

این منطقه که این ستاره شناسان بین المللی بر روی آن تحقیق کردند IGR J17091-3624 نام دارد که یک منظومه دوتایی متشکل از یک ستاره عادی و یک سیاه چاله است که جرم آن می‌تواند کمتر از سه برابر جرم خورشید باشد.

به گزارش خبرگزاری مهر، گازهای این ستاره به سمت سیاه چاله گسیل می‌شوند و حلقه‌ای را در اطراف آن می‌سازند. مواد درون حلقه، گاز را تا دمای میلیون‌ها درجه گرم می‌کنند که این دما به اندازه کافی برای گسیل پرتوهای ایکس کافی است.

تغییرات دوره‌ای مشاهده شده در شدت این پرتوهای ایکس بازتابش فرایندهایی هستند که در داخل دیسک گاز رخ می‌دهند.

این دانشمندان معتقدند که تغییرات سریع‌تری نیز در نزدیکی افق حوادث سیاه چاله رخ می‌دهد. "افق حوادث"، منطقه‌‌ای از فضازمان است که در آنجا تمام مرزهای فضا به شدت تحت تأثیر سیاه‌ چاله قرار می‌گیرد و اگر جسمی وارد این منطقه شود، سرانجام روی تکینگی یا مرکز سیاه چاله سقوط می‌کند. افق حوادث بخشی از مناطق خارجی سیاه چاله است.

ستاره شناسان در مدت انفجاری که در سال 2003 رخ داد با این منظومه دوتایی آشنا شدند. اطلاعات بایگانی شده توسط ماموریت‌های فضایی یک فعالیت شدید را هر چند سال یکبار از این منظومه نشان می‌داد. تازه‌ترین این فعالیت‌ها در فوریه گذشته آغاز شد.

این منظومه در جهت صورت فلکی کژدم قرار دارد اما مسافت آن هنوز دقیقاً مشخص نشده است. باوجود این برپایه ارزیابی‌ها می‌تواند در فاصله حداقل 16 هزار سال نوری و حداکثر 65 هزار سال نوری از زمین واقع شده باشد.

تغییرات پرتوهای ایکسی که در طول هر ضربان قلب توسط RXTE مشاهده شد، نشان می‌دهد که داخلی‌ترین منطقه حلقه اطراف سیاه چاله به اندازه‌ای پرتو ساطع می‌کنند که برای به عقب راندن گاز بیرونی کافی باشد و بتواند یک باد شدید به طرف خارج رانده و جریان به سمت داخل را قطع کند.

به این ترتیب، حلقه داخلی به حدی درخشان و گرم می‌شود که پرتاب ماده به طرف بیرون را دوباره از سر گیرد. کل این فرایند در مدت 40 ثانیه رخ می‌دهد.

رصد کوچک‌ترین سیاه چاله تاکنون شناخته شده تیمی بین المللی از ستاره شناسان با استفاده از یک کاوشگر پرتوهای ایکس ناسا کوچک‌ترین سیاه چاله‌ای را که تاکنون شناخته شده است شناسایی کردند.