پرتو گامای کوتاه مدت (SGR) اجرام عجیب و نسبتا نادری هستند که تنها 5 عدد از آنها تاکنون کشف شده است، (4 عدد در کهکشان راه شیری و دیگری در ابر ماژلانی بزرگ).

درواقع این منابع قوی پرتو گاما، ستارگان رمبیده‌ای (فرو ریخته شده) شامل ستارگان بزرگ هستند که منفجر شده‌اند و با نام ستاره نوترونی شناخته مي‌شوند که در بازه‌های زمانی کوتاه، پالس‌های درخشانی از خود نشان می‌دهند.

 آنچه SGR ها را از دیگر ستارگان نوترونی متمایز می‌کند این است که این ستاره‌ها میدان مغناطیسی بسیار قوی‌تری (1000برابر) دارند.

به گزارش آسمان پارس، SGR 1627-41 در سال 1998 کشف شد و در طول 6 هفته حدود 100 پالس کوتاه را منتشر کرد. سپس پیش از این که تلسکوپ‌های پرتو ایکس سرعت چرخش آن را اندازه بگیرند، ناپدید شد.

اما اکنون فضاپیمای XMM نیوتن توانست برای اولین بار سرعت چرخش این ستاره را مشخص کند. این ستاره که با تناوب 2.6 ثانیه می‌چرخد، به عنوان دومین ستاره مغناطیسی با سرعت چرخش زیاد شناخته شده است.

به گزارش بی‌بی‌سی رئیس آژانس فضایی اروپا ژان ژاک دردیان در جلسه‌ای که در پاریس برگزار شد این خبر را اعلام کرد.

او همچنین موفقیت‌های فضایی اروپا در سال 2008 را که مهم‌ترین آن‌ها اضافه‌کردن آزمایشگاه فضایی کلمبوس به ایستگاه بین‌اللملی فضایی را استثنایی خواند. این آزمایشگاه توسط شاتل آتلانتیس به فضا حمل شده بود.[آزمايشگاه كلمبوس در ايستگاه بين‌المللي فضايي نصب شد]

فعالیت‌های آژانس فضایی امسال با استخدام فضانوردان جدید و پرتاب موشک روسی سایوز از پایگاه گورو در گینه فرانسه گسترش خواهد یافت. بیش از نیمی از ماموریت‌های فضایی آژانس فضایی اروپا به وسیله سایوز انجام می‌شود. سایوز در حال حاضر از طریق پایگاه بایکونور قزاقستان به فضا پرتاب می‌شود.

قرار است در سال 2009 همچنین پروژه گالیه پیشرفت چشمگیری داشته باشد. این پروژه سیستم ناوبری ماهواره‌ای اروپا است و رقیبی برای جی‌پس‌اس به شمار می‌رود.

برنامه‌های اصلی سازمان فضایی اروپا در سال آیندههرشل: این تلسکوپ فضایی بهار امسال توسط آىیان به فضا پرتاب خواهد شد. این تلسکوپ با استفاده از طول‌موج‌های بلند مادون قرمز به کاوش جهان خواهد پرداخت. این امکان به هرشل این امکان را می‌دهد که از دل غبارها بتواند اولین مراحل ساخته‌شدن ستاره‌ها و سیاره‌ها را تشخیص دهد.

پلانک: این تلسکوپ به همراه هرشل به فضا ارسال خواهد شد. پلانک تابش زمینه کیهانی را بررسی خواهد کرد. تابش زمینه کیهانی که به آن‌ "اولین نور" هم گفته می‌شود می‌تواند اطلاعات زیادی درباره اولین ساختارها در کیهان به دانشمندان بدهد.

سایوز: این موشک روسی امسال برای اولین از پایگاه کورو فرانسه به فضا پرتاب خواهد شد. چون موشک‌هایی که از نزدیک خط استوا پرتاب می‌شوند با قدرت اولیه بیشتری از زمین جدا می‌شوند و به همین خاطر می‌توانند میزان بیشتری بار با خود حمل کنند. سایوز در سال 2010 ارسال عملیاتی ماهواره‌های عملیاتی گالیله به فضا را آغاز خواهد کرد.

وگا: وگا جدیدترین موشک اروپا است. فعلا قرار است وگا اولین پرتاب خود را در ماه دسامبر از پایگاه کورو انجام دهد. از وگا برای حمل بارهای کم حجم استفاده خواهد شد.

فرانک دووین: این فضانورد بلژیکی اولین فرمانده اروپایی ایستگاه بین‌المللی فضایی خواهد شد. او قرار است با یک موشک سایوز در ماه می به فضا برود. او شش ماه فرمانده ایستگاه خواهد بود و پنج خدمه زیر نظر او خواهند بود.

Goce: این ماهواره اولین ماهواره کاوش‌گر زمین آژانس افضایی اروپا به شمار می‌رود. این ماهواره تفاوت‌های گرانشی در سطح زمین به نقشه خواهد کشید. این اطلاعات به دانشمندان کمک خواهند کرد رفتارهای اقیانوس‌ها را دقیق‌تر بررسی کنند.

اسموس: ماموریت بررسی رطوبت خاک و شوری اقیانوس یکی دیگر از ماموریت‌های آژانس فضایی اروپا در سال 2009 است. یافته‌های این ماموریت فضایی به ما کمک خواهد کرد تا به اطلاعات جدیدی درباره چرخه آب در زمین و الگوهای گردشی اقیانوس‌ها دست پیدا کنیم.

کریوستا 2: اولین ماموریت کریوستا بر روی زمین نابود شد. اما اهمیت آن به قدری بود که آژانس فضایی یک بار دیگر آن را عملیاتی کند. در این ماموریت نرخ تغییرات زمین و ضخامت یخ‌ها به دقت بررسی خواهد شد.

به گزارش بی‌بی‌سی یافته‌های جدید دانشمندان درباره این سوال اساسی در یک نشست تخصصی نجوم در کالیفرنیا مطرح شده است.

تقریبا گمان می‌رود که تمام کهکشان‌ها از جمله کهکشان راه شیری که ما در آن به سر می‌بریم دارای سیاه‌چاله‌های بزرگ در هسته خود باشند. اما سوال همیشگی منجمین این بوده که آیا سیاهچاله‌ها با انباشتن مواد به روی هم به پیدایش کهکشان‌ها کمک کرده‌اند یا این که سیاه‌چاله‌ها در دل کهکشان‌ها به وجود آمده‌اند.

دکتر کریزس کاریلی از مرکز مشاهدات رادیویی نجوم آمریکا در دویست و سیزدهمین نشست سالانه انجمن نجوم آمریکا در کالیفرنیا در این باره گفت: به نظر می‌رسد که اول سیاه‌چاله‌ها بوده‌اند.

پیشتر تحقیقات در کهکشان‌های همسایه نشان داده بود که میان برآمدگی ستاره‌ها و گاز‌ها در مرکز کهکشان و حجم سیاه‌چاله‌ها ارتباط وجود دارد.

به طور کل حجم یک سیاه‌چاله یک‌ هزارم حجم برآمدگی کهکشانی اطراف آن است. حالا محققان مدعی هستند که میان این نسبت ثابت و اندازه کهکشان رابطه‌ای دوسویه وجود دارد. اما مشخص نبود که آیا این دو جرم با هم رشد کرده‌اند یا این که یکی از آن‌ها زودتر از دیگری رشد داشته است.

در تحقیق اخیر دانشمندان با استفاده از تلسکوپ‌های رادیویی آغاز خلقت را مورد بررسی قرار دادند یعنی چیزی حدود 13.7 ملیارد سال پیش؛ زمانی که کهکشان‌ها در حال شکل‌گیری بودند.

فابیان والتر از مرکز نجوم رادیویی انستیتو ماک‌-پلانک در این باره می‌گوید: ما بالاخره موفق شدیم جرم سیاه‌چاله‌ها و برآمدگی کهکشانی را در چند کهشکان آن‌گونه که در چند ملیارد سال اولیه پیدایش خود پس از انفجار بزرگ بوده‌اند اندازه‌گیری کنیم. یافته‌ها حاکی از آن است که نسبت جرم در سال‌های اولیه پیدایش کهکشان‌ها ثابت نبوده است. این به آن معنا است که ابتدا سیاه‌چاله‌ها شروع به رشد کرده‌اند.

منجمان با اشاره به این یافته چالش بعدی را چگونگی تاثیر سیاه‌چاله‌ها و کهکشان‌ها بر رشد یکدیگر اعلام کرده‌اند. تلسکوپ‌های رادیویی جدید که مکزیک و شیلی در حال حاضر در مرحله ساخت هستند احتمالا بتوانند پرده از این راز بردارند.

از دیگر یافته‌هایی که دانشمندان در این نشست سالانه مطرح کرده‌اند بررسی حجم کهکشان راه شیری بوده است [یافته‌های جدید درباره اندازه کهکشان راه شیری]

به گزارش ايسنا، به گفته دانشمندان با بهره‌گيري از اين پيل سوختي بسيار ظريف و كاربردي به ابعاد حدود سه ميلي متر كه با همكاري مهندس سعيد مقدم، محقق ايراني دانشگاه ايلينويز ساخته شده، نسخه‌هاي بعدي اين پيل در قالب بسته‌هاي بسيار ريز توليد انرژي سوخت هيدروژني مي‌توانند جايگزين باتري‌ها در وسايل برقي پرتابل شوند.

به گفته محققان پيل‌هاي سوختي مي‌توانند انرژي بيشتري را در فضاي مشابه ذخيره و نگهداري كنند اما پيش از دستاورد اخير ساخت باتري‌هاي در مقياسهاي كوچك بسيار ساده‌تر از پمپها و كنترل لوازم الكترونيكي با يك پيل سوختي بوده‌اند و به علاوه يك پمپ كوچك مي‌تواند بيش از توليد خود، انرژي مصرف كند.

سعيد مقدم محقق دانشگاه ايلينويز در اورباماي آمريكا در اين‌باره مي‌گويد: ساخت يك پمپ و يك حسگر فشار و لوازم الكترونيكي براي كنترل سيستمي به اين كوچكي در واقع عملي نيست، حتي اگر اين كار امكان پذير شود، اغلب مقدار مصرف آنها بيشتر از توليدشان خواهد بود.

با اين تفاصيل، مقدم و دستيارانش در دانشگاه ايلينويز موفق به طراحي يك پيل سوختي بسيار ظريف شده‌اند كه مي‌تواند انرژي توليد كند در حالي كه خودش به هيچ عنوان از اين انرژي توليد شده استفاده نمي‌كند.

اين وسيله جديد فقط چهار قطعه دارد، يك غشا نازك كه مخزن آب را در بالا از اتاقك حاوي هيدريد فلزي در زير جدا مي‌كند در زير اتاقك هيدريد فلزي يك مجموعه از الكترودها وجود دارد.

وجود روزنه‌هاي كوچك در غشا به مولكولهاي آب امكان مي‌دهد عبور كرده و به صورت بخار به اتاقك برسند، وقتي بخار با هيدريد فلزي براي تشكيل هيدروژن واكنش انجام دهد، غشا به جلو راننده مي‌شود و مسير جريان آب مسدود مي‌شود، سپس با الكترودهاي زير اتاقك واكنش كرده و جريان برق توليد مي‌كند، وقتي هيدروژن تحت فشار قرار گرفت، آب بيشتري شروع به واكنش كرده و فرايند ادامه مي‌يابد.

منبع:همشهری انلاین

از این امواج در ماکروفرها برای گرم کردن غذا و در تلفن‌های همراه، فرستنده‌های میکرو، شبکه‌های اینترنتی بی‌سیم و تلفن‌های بی‌سیم، برای انتقال اطلاعات استفاده می‌شود.

برای جلوگیری از اختلال در تبادل اطلاعات، همواره از محدوده فرکانس‌های خاص (به عنوان مثال ۹/ ۰ تا ۸/ ۱ گیگاهرتز) استفاده می‌شود.

برخی از این محدوده‌ها، همان محدوده‌ای هستند که بخشی از اعصاب دستگاه عصبی انسان در آن فعالیت می‌کند. این همان نکته‌ای است که منتقدان استفاده از تلفن همراه بر آن انگشت می‌گذارند. 

 نتایج یکی از بررسی‌های درون‌سازمانی اداره فدرال آلمان برای حفاظت در برابر امواج نشان می‌دهد که روز به روز بر تعداد کسانی که از دست ریزموج‌ها می‌گریزند، افزوده می‌شود.

ریزموج‌ها (Microwave) دمای محیط را بالا می‌برند. امواج مخابراتی موجود در فضا نباید در حدی باشند که دمای بدن شهروندان را، به‌طور متوسط، بیش از یک درجه افزایش دهند.

شرکت‌های مخابرات موظف هستند شدت امواج فرستنده‌های خود را در حدی نگه‌دارند که آسیبی به سلامت افراد نرسد.

دانشمندان مؤسسه ماکس پلانک آلمان در یک تحقیق دریافتند که دمای سلول‌های در معرض ریزموج‌ها تا ۱۰۰ درجه افزایش می‌یابد.

آنان بر این عقیده‌اند که چنین امری بر جریان خون نیز تأثیر می‌گذارد. پس از یک تلفن کوتاه - حتی اگر شخص، خود با تلفن صحبت نکند - گلبول‌های قرمز چنان ناکارا می‌شوند که از انجام وظایف بیولوژیک خود باز می‌مانند و در نهایت آثاری هم‌چون خستگی، عدم تمرکز، ناآرامی، سوت کشیدن گوش‌ها، آلرژی یا عفونت‌ها می‌توانند بروز می‌کنند.

اسپیریت، (Spirit) اولین روبات این پروژه در روز سوم ژانویه سال 2004 بر روی سطح مریخ به زمین نشست و 21 روز بعد نیز روبات دوم که آپورچونیتی (Opportunity) نام دارد در سطح مریخ به آن پیوست.

انتظار کارشناسان و مهندسان ناسا بر آن بود که این دو روبات حداقل سه ماه بر روی سطح این کره فعالیت کنند، اما اکنون دوام این دو دستگاه در محیط بسیار سرد مریخ باعث شگفتی آنها شده است.

اطلاعاتی که این دو روبات به کره زمین ارسال کرده‌اند حقایق بسیاری درباره تاریخچه وجود آب در نواحی استوایی کره مریخ در میلیاردها سال قبل را آشکار کرده است.

جان کالاس، مدیر پروژه اسپیریت و آپورچونیتی در آزمایشگاه JPL ناسا در ایالت کالیفرنیا گفت: "با در نظر گرفتن شرایط بسیار دشواری که این دو دستگاه به طور روزانه تجربه می‌کنند، باید آنها را دستگاه‌های بسیار مقاومی تلقی کرد."

"ما می‌دانیم که هر لحظه ممکن است یک قطعه مهم در هر یک از این دو مریخ نورد از کار بیفتد و به طور غیرمنتظره به این ماموریت خاتمه دهد اما از طرف دیگر ممکن است در طی سال آینده [با ادامه فعالیت این دو دستگاه] بتوانیم معادل طول مدت چهار ماموریت دیگر را با هر دستگاه پشت سر بگذاریم."

مریخ نورد اسپیریت در حال کاوش یک تو رفتگی به عرض 150 کیلومتر است که دانشمندان آن را "دهانه آتشفشان گوسف" (Gusev Crater) نام داده‌اند. این دستگاه تاکنون شواهد متعددی را یافته که نشان می‌دهد سنگ‌ها و خاک این منطقه با آب به طور گسترده‌ای در تماس بوده است.

روبات آپورچونیتی در سمت دیگر این سیاره در ناحیه‌ای مسطح موسوم به Meridiani Planum مشغول فعالیت است.

اطلاعات به دست آمده توسط این روبات شک و شبهه درباره وجود آب در گذشته بر روی سطح سیاره مریخ را از بین برده است و بر اساس این اطلاعات، تایید شده که سنگ‌های بستری مورد مطالعه این دستگاه در معرض عبور یک جریان آرام آب سطحی قرار داشته اند. برخی از سنگ‌هایی که توسط آپورچونیتی کشف شد زمانی در قعر یک رودخانه قرار داشته‌اند.

با این وجود در هر دو روبات شواهدی جدی مبنی بر بروز استهلاک دیده می‌شود. اسپیریت به دلیل از کار افتادن یکی از چرخهایش باید برای رسیدن به هر مقصدی به عقب حرکت کند و بازوی روباتی آپورچونیتی هم به دلیل قطع شدن یک سیم در مفصل "شانه" با مشکل عمل می‌کند.

همچنین این دو روبات در مقاطعی با بحران تامین انرژی روبرو بودند زیرا گرد و خاک سطح مریخ روی صفحات سلول‌های خورشیدی را، که وظیفه شارز مجدد سلولهای انرژی آن را بر عهده دارند، پوشانده بود.

زمانی که اسپیریت و آپورچونیتی از کار بیفتند، ناسا مجبور خواهد شد برای انجام ماموریت بعدی خود منتظر بماند.

اخیرا این سازمان برنامه اعزام روباتی مجهزتر و کاراتر (به نام آزمایشگاه علوم مارس - MSL) در سال 2011 را به دلیل مشکلات فنی و مالی به تعویق انداخت.

این تصمیم پس از آن اتخاذ شد که اروپا هم برنامه اعزام مریخ نورد خود (موسوم به اکسومارس - ExoMars) را به دلیل مشکلات مالی به تعویق انداخت.

احتمالا هزینه بالای اعزام سفیه‌های فضایی به سطح سیاره مریخ باعث خواهد شد پروژه‌های آتی اعزام دستگاه‌های مریخ نورد به طور مشترک توسط ناسا و آژانس فضایی اروپا انجام شوند.

ناسا در ماه نوامبر سال 2008 تماس خود با سفینه غیرمتحرک فونیکس را از دست داد. این سفیه مشغول فعالیت در شرایطی بسیار دشوارتر و در نقطه‌ای بسیار مرتفع بود.

آسمان پارس